Historia szkoły

Historia szkoły w zarysie….

Był rok 1865, w Brwinowie przy ul. Dworskiej 3, na parceli wykupionej od miejscowego gospodarza Stronciwilka, wybudowano szkołę…Tym dumnym określeniem nazywano dwuizbowe pomieszczenie, obok dobudowano mieszkanie dla kierownika szkoły. W szkole uczono w języku niemieckim. Wkrótce powiększono budynek o nowe skrzydło z siedmioma izbami: 4 dla dzieci, 2 dla nauczycieli, 1 przeznaczono na kancelarię.

W 1914 roku oddano go jako 4-oddziałową szkołę wiejską, kierownikiem szkoły był p. Lubina, cieszący się dużym szacunkiem wśród mieszkańców. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku rozbudziły się w mieszkańcach nadzieje na polską szkołę…

W 1922 roku wiejska szkoła przekształca się w Polską Szkołę Powszechną. W 1927 roku Brwinów przyłączono do Katowic, a szkołę włączono do sieci szkół katowickich. W latach dwudziestych kierownikami szkoły byli: Wł. Grzywacz, J. Pietrochowicz.

W 1936 r. szkoła staje się siedmioklasowa. Kierownikiem szkoły był Wł. Karwan.

1 września 1939 r.—wybucha II wojna światowa. Do historii przeszły walki w pobliskim Parku i pod Wieżą Spadochronową. Zginął nauczyciel malarstwa i prac ręcznych Józef Gil.

Okupacja– 1939-1945 Szkoły polskie przestają istnieć.

Nauka odbywa się w języku niemieckim, i ciągły strach przed biciem za każde polskie słowo…

(wspomina w 1970 roku uczennica tej szkoły w latach 1943-50 Felicja Przewoźnik z d. Dyjas, której mama Helena Dyjas chodziła do tej szkoły w latach 1919-1927, a syn w latach 1966– 1972)

W 1945r. – Niemcy palą dokumenty i uciekają w popłochu, mieszkańcy ratują z ognia resztki dokumentów. Przekazują uratowane dokumenty władzom szkoły.

Zachowała się księga uczniów założona w 1927 roku, choć trochę nadszarpnięta zębem czasu i pożogi wojennej – można ja obejrzeć w szkolnej Izbie Tradycji

Po zakończeniu wojny wszystkie okoliczne dzieci rozpoczęły naukę, bo szkoła staje się powszechna i obowiązkowa. Pierwszymi kierownikami po wojnie byli Wł. Karwan i p. Sztuka. Pierwszą nauczycielką po wyzwoleniu była pani Maria Przybylska, która uczyła j. polskiego i biologii—”dobra i wyrozumiała, zawsze służąca radą i pomocą”.

W Brynowie powstają nowe osiedla i domy. Stara szkoła ledwo mieści dzieci– w klasach jest po 45 uczniów. Zapada decyzja o budowie nowej szkoły.

Przy ulicy Kościuszki 209 (obecnie Nasypowej 16) powstaje nowy budynek, do którego z ul. Dworskiej przeniesiona zostaje szkoła.

Kierownikiem wówczas jest Stefan Staszkiewicz. Nowy budynek posiadał 14 sal, 3 pracownie, kuchnię i jadalnię oraz pomieszczenia administracyjne. Brak pieniędzy uniemożliwił zbudowanie sali gimnastycznej, nastąpiło to kilka lat później. Ogromne zasługi w rozwój szkoły wniósł długoletni kierownik Teofil Klama.

Jest to pierwsza szkoła podstawowa w Brynowie, zbudowana w Polsce Ludowej.

Nowym rozdziałem w życiu szkoły było powstanie szczepu Związku Harcerstwa Polskiego im. Obrońców Katowic– w 1964 roku. Szeregi harcerzy stale się poszerzały, a drużyna działa prężnie do dnia dzisiejszego.

Zorganizowane przez zastępcę kierownika M. Sadownik, Koło Przyjaciół Harcerstwa kierowane przez inż. Pallado ufundowało sztandar i przekazało harcerzom harcówkę, przystosowaną do prowadzenia zbiórek, zaprojektowaną przez inż. Henryka Buszko, który m.in. W latach 70-tych i 80-tych zaprojektował osiedle Tysiąclecia i kościoły na Górnym i Dolnym Tysiącleciu – pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i pw. Matki Bożej Uzdrowienia Chorych.

Do wystroju harcówki swoje eksponaty z podróży po Afryce dołożył do zbiorów muzeum pan inż. A. Ludek, wtedy zrodził się pomysł założenia muzeum.

Harcerze na czele z komendantem szczepu druhem Leszkiem Piaseckim– malarzem, założyli w 1965 roku muzeum etnograficzne, w którym podziwiać można do dziś liczne eksponaty m.in. zbierane przez lata na obozach harcerskich w zamian za pracę u gospodarzy. Pasje harcerzy wspierał również Andrzej Kubicki– kustosz muzeum.

„Zbierajcie cokolwiek, pytajcie ludzi, niech z dobroci serca dają wam stare żelazka, podkowy dla koni, wszystko, co stare” powiedział nam wtedy Leszek – wspomina hm Marek Gierlotka.

Muzeum prowadzone jest przez harcerzy z IV Szczepu Harcerskiego ZHP im. Obrońców Katowic w Katowicach Brynowie, eksponaty do Muzeum zdobywają harcerze podczas zwiadów etnograficznych w trakcie obozów i biwaków. Aktualnie muzeum posiada ponad 1500 eksponatów (głównie przedmioty użytkowe) z terenów Górnego Śląska, Beskidu, Spiszu, Orawy i Kaszub. Harcerskie Muzeum Etnograficzne jest muzeum dostępnym dla wszystkich. Ma ono na celu ochronę dóbr kultury, pokazywanie wartości poznawczych zebranych zbiorów.

Eksponaty zgromadzone w muzeum trafiły tu głównie z obozów i biwaków. Zbierali je harcerze w czasie etnograficznych wypraw. Wiele pracy w powstanie muzeum włożyli: Teresa Jucka-Kubicka, Marian i Elżbieta Kustrowie, Maria Zygmunt, Kazimierz Jarus, Mieczysław i Andrzej Gruca, Andrzej i Elżbieta Szopińscy, Jan i Bożena Kosieccy, Jan i Małgorzata Mysiura, Kazimierz Chynek, Iwona Wysocka, Ewa Zgoda, Adam Kempny, Kazimierz Przewoźnik, Gabriela Babisz,  Danuta Darul, Jolanta Gajda, Maria Szojda, Henryk Habryka, Bogdan i Łusiak, Zbigniew Swoboda, Michał Werner, Adam Jankowski, Paweł Nowojski, Krzysztof Kluczka

Najstarszym eksponatem jest na chwilę obecną szafa, którą harcerze otrzymali jako dar od proboszcza pobliskiej parafii pw. Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach. Pochodzi ona z roku 1653, a żeby umieścić ją w pomieszczeniu, w którym się aktualnie znajduje, trzeba było rozbić ją na części, a po wniesieniu złożyć na nowo – przypomina sobie dh Adrian Korszeń. Teraz muzeum jest podzielone na sześć osobnych, klimatyzowanych pomieszczeń. Najważniejszym z nich jest Harcówka, w której do teraz odbywają się zbiórki harcerskie, rady drużyn, szczepu, wędrowników i inne typowo harcerskie przedsięwzięcia. To najstarsze pomieszczenie, które jest regularnie uczęszczane.

Kolejnym jest Korytarzyk, w którym zobaczyć można manekiny w tradycyjnych strojach z wielu regionów Polski. Ponadto na ścianie wiszą aktualności dotyczące Szczepu, zdjęcia z ostatnich obozów, rozkazy Komendy Hufca i inne istotne informacje. Następnie przewodnik poprowadzi nas do Teatrzyku, który swą wdzięczną nazwę zawdzięcza bogatej kolekcji marionetek, pacynek i wszelakich elementów związanych z teatrem lalek.

Kustoszówka to najbardziej elitarne miejsce w Muzeum. Ściany zdobi dwadzieścia pięć ściennych zegarów, tam wstęp mają tylko i wyłącznie członkowie kadry Szczepu, tam zapadają najważniejsze decyzje związane z ich działalnością i w gablotach zobaczyć można wszystkie nagrody i odznaczenia z ramienia nawet Prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Wałęsy za wybitne zasługi dla wychowania kulturowego polskiej młodzieży. Drugim najnowszym pomieszczeniem są tzw. Pieniny, których nazwa wzięła się od pochodzenia prawie 100% eksponatów, które się tam znalazły. Ikony religijne, kołyski, a nawet w pełni używalne chodaki. To wszystko w atmosferze muzealnej starości i powietrzu przesyconym zapachem polskiej wsi. (na podstawie tekstu Karoliny Dylus)

W 1976 roku za wysoki poziom pracy i efekty dydaktyczno-wychowawcze szkole przyznano sztandar, który przekazano rok później.

W 1982 roku dyrektorem została Danuta Antczak.

Wzbogacano bazę dydaktyczną szkoły i koncentrowano się na szerokiej współpracy ze środowiskiem.

W 1992 roku szkoła obchodzi 70– lecie, wydano monografię, zorganizowano liczne wystawy, konkursy, jubileuszowe plakietki.

W 1993 roku otwarto pierwszy w oddział integracyjny, szkoła stała się placówką otwartą na potrzeby dzieci niepełnosprawnych. Otrzymaliśmy certyfikat Lidera Integracji, a obecnie obchodzimy 19-lecie integracji. Nauka w klasie integracyjnej umożliwia dzieciom niepełnosprawnym i wszystkim tym, o specjalnych potrzebach edukacyjnych naukę w gronie zdrowych rówieśników, pomaga wyrównywać deficyty rozwojowe szeroką gamę zajęć specjalistycznych i stwarza szanse właściwego rozwoju wszystkim dzieciom.

O jakości pracy świadczą otrzymane certyfikaty: ISO 9001:2001, Certyfikat Śląskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie, Certyfikat „Śląska Szkoła Jakości” i wiele innych.

W latach 90-tych nastąpił ogromny postęp również w poprawie bazy dydaktycznej szkoły. Powstały salki rewalidacyjne, czytelnia przy szkolnej bibliotece, otwarto pracownię komputerową.

W 1998 roku decyzją Rady Miasta Katowice szkoła stała się jednostką samodzielnie gospodarującą, , co wpłynęło korzystnie na dalszy rozwój bazy dydaktycznej.

W 1999 r. –2000 r. po wprowadzeniu reformy edukacji szkoła stała się 6– klasową Szkołą Podstawową z Oddziałami Integracyjnymi.

Od roku 2000 szkoła intensywnie promuje integrację z Unią Europejską organizując Dni Greckie, Niemieckie, Brytyjskie i inne, którym dzieci tradycje i kulturę europejską, w 2005 roku z inicjatywy wicedyrektorki Danuty Chudek rozpoczęliśmy udział w programach Unijnych Sokrates– Comenius, gościliśmy przez pół roku asystenta językowego z Turcji.

W 2010 roku dyrektorka szkoły Danuta

Chudek zainicjowała współpracę w ramach programu Comenius– Partnerskie projekty szkół. Udało się, projekt otrzymał akceptację Agencji Narodowej i do czerwca 2012 jest realizowany wraz ze szkołami w Rumunii, Wielkiej Brytanii i Niemiec.

Projekt pod nazwą : ”Magia natury zaprasza nas do zabawy” uczy realizowany jest z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, uczy ich wykorzystania natury i ekologii do zabawy, dzieci tradycje regionalne w poszczególnych krajach, uczą się samodzielnie wykonywać zabawki i instrumenty w celu edukacyjnym.

Lata 2001– 2008 szkoła za swą działalność otrzymuje liczne certyfikaty:

Certyfikat Jakości ISO 9001:2001, Śląska Szkoła Promująca Zdrowie, Śląska Szkoła Jakości, Szkoła z Klasą,

Otwieramy pracownię językową, kolejną pracownię komputerową dla klas młodszych, pracownię multimedialną w szkolnej bibliotece. Powstaje pracownia logopedyczna ze środków unii Europejskiej, a także otrzymujemy liczne pomoce z Unii Europejskiej.

Rok 2008– dyrektorem zostaje Danuta Chudek.

Gruntownie remontujemy salę gimnastyczną, sale lekcyjne, stołówkę, szkoła nabiera blasku, bo wymieniamy okna a budynek otrzymuje nową elewację. Działalność dydaktyczna szkoły rozwija się, otrzymujemy liczne wysokie miejsca i wyróżnienia oraz nagrody w konkursach plastycznych, teatralnych, zdobywamy w 20011 roku prestiżowe wyróżnienie– Krajowy certyfikat Szkoły Promującej Zdrowie wręczony w MEN przez panią minister Katarzynę Hall. We wrześniu 20011 roku jako pierwsza w tym roku szkolnym szkoła w z powodzeniem oddajemy do Plac zabaw przy szkole, który powstał w ramach projektu rządowego Radosna szkoła.

 

Dyrektorzy szkoły

Grzywacz

Pietrochowicz

T Słomka

Wł. Karwan

S.Staszkiewicz

Klama

K.Kubica

Krzystanek

B.Błażkiewicz

D. Antczak

D.Chudek

 

Wicedyrektorzy

Sadownik

Terlecka

Grądkowska

Wieczorek

M. Kubik

D. Chudek

A. Krztoń

B. Pawluczuk